Hafið lokkar og laðar ( Ragnar Bjarnason ( Raggi Bjarna ) )
Einn ég stend nú við stýrið og vaki, stjörnubjartur nú himinninn er. Allt er hljótt og minn hugur sífellt fer, heim til hennar sem kærust er mér. Ó, hve hugljúft er hennar að minnast, heitra faðmlaga og hamingju gnótt. Eftirvæntingum æðarnar seitlar, ég sný áleiðis …