Enter

Vorið kom

Höfundur lags: Jóhann Helgason Höfundur texta: Kristján frá Djúpalæk Flytjandi: Haukur Morthens og Mezzoforte Sent inn af: gilsi
[Em]    [Am]    [Em]    
[Em]Vorið kom á [Am]vængjum ljósum,
[D]veg minn stráði hv[G]ítum ró[B7]sum   
[Em]þýddi brjóstsins þun[Am]ga trega,
[D]þrá mér aftur ga[B7]f. [B]    
[Em]Vakti gle[Am]ði fræ[D], sem fal[G]ið  
[Am]feigðarskugga var[B7] og kalið
[Em]svaf.

[Em]Og það söng í [Am]sefi’ og runna
[D]söngva þá sem hj[G]örtun un[B7]na.   
[Em]Barnsins augu, bón[Am]dans varir
[D]blessa slíkan ge[B7]st. [B]    
[Em]Allt ’þau lít[Am]a aft[D]ur vak[G]nað  
[Am]er þau höfðu þrá[B7]ð og saknað
[Em]mest.

[Em]Þá tók fljótsins [Am]foss að duna,
[D]fanga stallsins la[G]usn að gr[B7]una.   
[Em]Gróðurmoldin, und[Am]an ísnum,
[D]ilmi þrungin va[B7]r. [B]    
[Em]Skýin sig[Am]ldu seg[D]lum þön[G]dum.
[Am]Silfurbárur upp[B7] að ströndum
[Em]bar.   

[Am]    [Dm]    [G]    [C]    [E7/B]    
[Am]    [Dm]    [G]    [E7]    [E]    
[Am]    [Dm]    [G]    [C]    
[Dm]    [E7]    [Am]    
[F#m]Þá til starfs með [Bm]þreki nýju
[E]þjóðin gekk í sk[A]api hl[C#7]ýju.    
[F#m]Risti plógur [Bm]rakan svörðinn.
[E]Rann á hafið sk[C#7]eið. [C#]    
[F#m]Haltir [Bm]sínum [E]hækjum [A]fleygðu.
[Bm]Hinir villtu nýj[C#7]a eygðu
[F#m]leið.    

[F#m]Nóttin bak við [Bm]leiti læddist.
[E]Loðinn hreiðurbú[A]i fæ[C#7]ddist.
[F#m]Lítið brölti í [Bm]laut á fætur
[E]lamb með hrokkinn fe[C#7]ld. [C#]    
[F#m]Ástin [Bm]snart ’hin u[E]ngu h[A]jörtu.
[Bm]Urðu hlátur [C#7] mild ’hin björtu
[F#m]kveld.

[F#m]Vorið kom um [Bm]vegu bjarta,
[E]vakti mínu [A]dapra [C#7]hjarta
[F#m]von sem húm og [Bm]hríðarbyljir
[E]höfðu lagt í ba[C#7]nn. [C#]    
[F#m]Köld mín [Bm]hyggja [E]varð með [A]vetri.
[Bm]Vorið gerði úr mér [C#7]betri    
[F#m]mann.    


Vorið kom á vængjum ljósum,
veg minn stráði hvítum rósum
þýddi brjóstsins þunga trega,
þrá mér aftur gaf.
Vakti gleði fræ, sem falið
feigðarskugga var og kalið
svaf.

Og það söng í sefi’ og runna
söngva þá sem hjörtun unna.
Barnsins augu, bóndans varir
blessa slíkan gest.
Allt ’þau líta aftur vaknað
er þau höfðu þráð og saknað
mest.

Þá tók fljótsins foss að duna,
fanga stallsins lausn að gruna.
Gróðurmoldin, undan ísnum,
ilmi þrungin var.
Skýin sigldu seglum þöndum.
Silfurbárur upp að ströndum
bar.





Þá til starfs með þreki nýju
þjóðin gekk í skapi hlýju.
Risti plógur rakan svörðinn.
Rann á hafið skeið.
Haltir sínum hækjum fleygðu.
Hinir villtu nýja eygðu
leið.

Nóttin bak við leiti læddist.
Loðinn hreiðurbúi fæddist.
Lítið brölti í laut á fætur
lamb með hrokkinn feld.
Ástin snart ’hin ungu hjörtu.
Urðu hlátur mild ’hin björtu
kveld.

Vorið kom um vegu bjarta,
vakti mínu dapra hjarta
von sem húm og hríðarbyljir
höfðu lagt í bann.
Köld mín hyggja varð með vetri.
Vorið gerði úr mér betri
mann.

Hljómar í laginu

  • Em
  • Am
  • D
  • G
  • B7
  • B
  • Dm
  • C
  • E7/B
  • E7
  • E
  • F#m
  • Bm
  • A
  • C#7
  • C#

Veldu hljóðfæri

Veldu nýja tóntegund

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Staðfesti notandanafn...