Enter

Og þá stundi Mundi

Höfundur lags: Erlent þjóðlag Höfundur texta: Jónas Árnason Flytjandi: Papar Sent inn af: Anonymous
[D]Hann Mundi á sjóinn í [D7]fyrsta sinn [G]fór  
á [D]fjórtánda [A7]árinu, lítill og [D]mjór.
Og það sem hann dró hirti [D7]húsbóndi [G]hans
og [D]hét því að [A7]koma’ honum þannig til [D]manns.

Og [A7]þá stundi Mundi:
[D]„Þetta er [D7]nóg! Þetta er [G]nóg!
Ég [D]þoli ekki [G]lengur
[A7]þvælast á [D]sjó.“

[D]Hjá Munda var lítið um [D7]leik eða [G]hvíld.
Hann [D]lenti eftir[A7] fermingu norður á [D]síld
og síðan á línu og [D7]síðan á [G]net  
og [D]síðan á [A7]línu og aftur á [D]net.

Og [A7]þá stundi Mundi:
[D]„Þetta er [D7]nóg! Þetta er [G]nóg!
Ég [D]þoli ekki [G]lengur
[A7]þvælast á [D]sjó.“

[D]Og æska hans leið, og hann [D7]vann og hann [G]vann,
því [D]vinnan hún [A7]„göfgar og bætir hvern [D]mann.“
En lítið var það sem [D7]úr býtum hann [G]bar,
því [D]bláblönk að [A7]jafnaði útgerðin [D]var.

Og [A7]þá stundi Mundi:
[D]„Þetta er [D7]nóg! Þetta er [G]nóg!
Ég [D]þoli ekki [G]lengur
[A7]þvælast á [D]sjó.“

[D]Hann varð af því hokinn, hann [D7]varð af því [G]grár
[D]velkjast á [A7]togurum þrjátíu [D]ár.  
Í stórsjó og ágjöf [D7]hann stóð sína [G]plikt
með [D]sting fyrir [A7]brjósti og króníska [D]gigt.

Og [A7]þá stundi Mundi:
[D]„Þetta er [D7]nóg! Þetta er [G]nóg!
Ég [D]þoli ekki [G]lengur
[A7]þvælast á [D]sjó.“

[D]Í hífingu eitt sinn hann [D7]hentist á [G]vír,
og [D]hurfu þar [A7]fingur hans tveir eða [D]þrír.
Í annað sinn bobbing [D7]hann oná sig [G]fékk,
og [D]eftir það [A7]haltur og skakkur hann [D]gekk.

Og [A7]þá stundi Mundi:
[D]„Þetta er [D7]nóg! Þetta er [G]nóg!
Ég [D]þoli ekki [G]lengur
[A7]þvælast á [D]sjó.“

[D]Til fimmtugs hann þraukaði, [D7]en þá fékk hann [G]slag,
og [D]það gerðist [A7]einmitt á sjómanna[D]dag.
Og sungið var þá [D7]eins og sungið er [G]enn  
um [D]særokna, [A7]vindbarða Hrafnistu[D]menn.

Og [A7]þá stundi Mundi:
[D]„Þetta er [D7]nóg! Þetta er [G]nóg!
Ég [D]þoli ekki [G]lengur
[A7]þvælast á [D]sjó.

Hann Mundi á sjóinn í fyrsta sinn fór
á fjórtánda árinu, lítill og mjór.
Og það sem hann dró hirti húsbóndi hans
og hét því að koma’ honum þannig til manns.

Og þá stundi Mundi:
„Þetta er nóg! Þetta er nóg!
Ég þoli ekki lengur
að þvælast á sjó.“

Hjá Munda var lítið um leik eða hvíld.
Hann lenti eftir fermingu norður á síld
og síðan á línu og síðan á net
og síðan á línu og aftur á net.

Og þá stundi Mundi:
„Þetta er nóg! Þetta er nóg!
Ég þoli ekki lengur
að þvælast á sjó.“

Og æska hans leið, og hann vann og hann vann,
því vinnan hún „göfgar og bætir hvern mann.“
En lítið var það sem úr býtum hann bar,
því bláblönk að jafnaði útgerðin var.

Og þá stundi Mundi:
„Þetta er nóg! Þetta er nóg!
Ég þoli ekki lengur
að þvælast á sjó.“

Hann varð af því hokinn, hann varð af því grár
að velkjast á togurum þrjátíu ár.
Í stórsjó og ágjöf hann stóð sína plikt
með sting fyrir brjósti og króníska gigt.

Og þá stundi Mundi:
„Þetta er nóg! Þetta er nóg!
Ég þoli ekki lengur
að þvælast á sjó.“

Í hífingu eitt sinn hann hentist á vír,
og hurfu þar fingur hans tveir eða þrír.
Í annað sinn bobbing hann oná sig fékk,
og eftir það haltur og skakkur hann gekk.

Og þá stundi Mundi:
„Þetta er nóg! Þetta er nóg!
Ég þoli ekki lengur
að þvælast á sjó.“

Til fimmtugs hann þraukaði, en þá fékk hann slag,
og það gerðist einmitt á sjómannadag.
Og sungið var þá eins og sungið er enn
um særokna, vindbarða Hrafnistumenn.

Og þá stundi Mundi:
„Þetta er nóg! Þetta er nóg!
Ég þoli ekki lengur
að þvælast á sjó.

Hljómar í laginu

  • D
  • D7
  • G
  • A7

Veldu hljóðfæri

Veldu nýja tóntegund

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Staðfesti notandanafn...