Enter

Nikkólína

Höfundur lags: Erlent alþýðulag Höfundur texta: Kristján Linnet Flytjandi: Savanna Tríóið Sent inn af: gilsi
[D]Nikkólína hún var átján ára ættuð að ég [C]veit
Á að [A]giska svona eitthverstaðar on úr Mosfells[D]sveit
Hún var saklaus bæði og siðug vel og sæmilega [C]feit
og svo [A]var hún líka reflareinin, rjóð og búldu[D]leit
Hún Nikkó[C]lín  [A]a,  
[Em]Nam hér snemma [A]aðferðina [D]sína
Hún Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]Það var stúlka [A]fær í flestan [D]sjó-
[A]meira en [D]nóg  

[D]Þegar Nikkólína að heiman hélt og hingað suðrí [C]Vík  
búin [A]út með ágætt nesti nóg og nýja hverja [D]flík
Hennar gamla móðir Magdalena, máls of kunni [C]skil
þessum [A]hérna alvarlegu orðum inna nam hún [D]til  
"Ó Nikkól[C]ína  [A]"  
[Em]Þú passar náttúru[A]lega náttúrlega engu að [D]týna
"Ó Nikkól[C]ína  [A]"  
[Em]Hrasaðu ekki um [A]koll í heimsins [D]soll-
[A]mundu [D]það!

[D]Nikkólína komst í valda vist og vel á öllu [C]fór  
alla [A]daga hún þvoði og þrælkaði, já það var ekkert [D]slór
en hún fór alltaf snemma að sofa,ekkert seinna en níu og [C]hálf
Nikkó[A]lína sagði nefnilega "nóttina á ég [D]sjálf"
Hún Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]Notaði vel [A]frítímana [D]sína
Hún Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]Hún var ekki að [A]strunsa um borg og [D]bý,  
[A]fjarri [D]því  

[D]Mörgum piltum þótti Lína litla laglegasta [C]fljóð
og þeir [A]vildu allir fegnir fá að faðma hið unga [D]jóð  
fyrir utan húsin oft á kvöldin einhver þeirra [C]beið
reyndi að [A]heilla fagra snót með svásum söng á þessa [D]leið
Ó, Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]Neitaðu mér [A]ekki um elsku [D]þína
Ó, Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]svo ég geti [A]beðið þín, ástin [D]mín-
[A]undir[D]eins

[D]Það var engin furða að Línu loku lyfti á hurðu [C]ranns
biðlar [A]eru ekki að koma á hverju kvöldi heim inn [D]manns
og til þess að ei með brotin bökin burtu færu [C]þeir
allir [A]fengu þetta einn,tvo kossa- og ósköp lítið [D]meir
Hún Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]kallaði þá [A]kærastana [D]sína
og Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]elskaði þá [A]bæði ljóst og [D]leynt-
[A]alla [D]hreint

[D]En því ver og miður verð ég nú að vekja slæman [C]grun
veslings [A]Lína hún varð loksins fyrir ljótri trúlof[D]un  
vegna þess að hún var ung og óreynd og ei skyn á [C]bar  
að miklu [A]betri er eiginmaður einn en ótal kærast[D]ar.  
Ó, Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]illa fór um [A]aðferðina [D]þína
aðvörun [C]Lín  [A]a,  
[Em]er hún fyrir [A]allar stúlkur [D]hér,
[A]því er [D]ver  

[D]Nikkólína fór með blessað barnið burt úr Vík og [C]heim
margt af [A]pöbbunum hún sagði slæmt til svívirðingar [D]þeim
hvernig vænstu stúlkur véli þessi voðalegu [C]svín
og að [A]best sé ekki að bjóða neinum biðlum inn til [D]sín  
Hún Nikkó[C]lín  [A]a  
[Em]kyssti of mikið [A]kærastana [D]sína
Vesalings [C]Lín  [A]a  
[Em]gerir þennan [A]skratta oftar [D]ei-  
[A]sei,sei,[D]nei!"

Nikkólína hún var átján ára ættuð að ég veit
Á að giska svona eitthverstaðar on úr Mosfellssveit
Hún var saklaus bæði og siðug vel og sæmilega feit
og svo var hún líka reflareinin, rjóð og búlduleit
Hún Nikkólína,
Nam hér snemma aðferðina sína
Hún Nikkólína
Það var stúlka fær í flestan sjó-
meira en nóg

Þegar Nikkólína að heiman hélt og hingað suðrí Vík
búin út með ágætt nesti nóg og nýja hverja flík
Hennar gamla móðir Magdalena, máls of kunni skil
þessum hérna alvarlegu orðum inna nam hún til
"Ó Nikkólína"
Þú passar náttúrulega náttúrlega engu að týna
"Ó Nikkólína"
Hrasaðu ekki um koll í heimsins soll-
mundu það!

Nikkólína komst í valda vist og vel á öllu fór
alla daga hún þvoði og þrælkaði, já það var ekkert slór
en hún fór alltaf snemma að sofa,ekkert seinna en níu og hálf
Nikkólína sagði nefnilega "nóttina á ég sjálf"
Hún Nikkólína
Notaði vel frítímana sína
Hún Nikkólína
Hún var ekki að strunsa um borg og bý,
fjarri því

Mörgum piltum þótti Lína litla laglegasta fljóð
og þeir vildu allir fegnir fá að faðma hið unga jóð
fyrir utan húsin oft á kvöldin einhver þeirra beið
reyndi að heilla fagra snót með svásum söng á þessa leið
Ó, Nikkólína
Neitaðu mér ekki um elsku þína
Ó, Nikkólína
svo ég geti beðið þín, ástin mín-
undireins

Það var engin furða að Línu loku lyfti á hurðu ranns
biðlar eru ekki að koma á hverju kvöldi heim inn manns
og til þess að ei með brotin bökin burtu færu þeir
allir fengu þetta einn,tvo kossa- og ósköp lítið meir
Hún Nikkólína
kallaði þá kærastana sína
og Nikkólína
elskaði þá bæði ljóst og leynt-
alla hreint

En því ver og miður verð ég nú að vekja slæman grun
veslings Lína hún varð loksins fyrir ljótri trúlofun
vegna þess að hún var ung og óreynd og ei skyn á bar
að miklu betri er eiginmaður einn en ótal kærastar.
Ó, Nikkólína
illa fór um aðferðina þína
aðvörun Lína,
er hún fyrir allar stúlkur hér,
því er ver

Nikkólína fór með blessað barnið burt úr Vík og heim
margt af pöbbunum hún sagði slæmt til svívirðingar þeim
hvernig vænstu stúlkur véli þessi voðalegu svín
og að best sé ekki að bjóða neinum biðlum inn til sín
Hún Nikkólína
kyssti of mikið kærastana sína
Vesalings Lína
gerir þennan skratta oftar ei-
sei,sei,nei!"

Hljómar í laginu

  • D
  • C
  • A
  • Em

Veldu hljóðfæri

Veldu nýja tóntegund

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Staðfesti notandanafn...