Enter

Hótel Jörð

Höfundur lags: Heimir Sindrason Höfundur texta: Tómas Guðmundsson Flytjandi: Pálmi Gunnarsson Sent inn af: Anonymous
[E7]Tilvera [Am]okkar er undarlegt ferða[E]lag.
Við erum [Dm]gest   [Dm6]ir og [E7]hótel okkar er [Am]jörðin.
[E7]Einir [Am]fara og aðrir koma í [E]dag,
því alltaf [Dm]bæt   [Dm6]ast nýjir hópar í [E]skörðin.

[E7]Og til eru [Am]ýmsir, sem [A7]ferðalag þetta [Dm]þrá,   
en þó eru [G]margir, sem [G7]ferðalaginu [F]kvíð[E]a.  
Og sumum [Am]liggur reiðinnar ósköp [Dm]á,   
en aðrir [Am]setjast við [E]hótelgluggann og [E7]bíð   [Am]a.   

[E7]En það er [Am]margt um manninn á svona [E]stað
og meðal [Dm]gest   [Dm6]anna er [E7]sífelldur þys og [Am]læti.
[E7]Allt lendir í [Am]stöðugri keppni um að koma sér [E]að  
og krækja [Dm]sér í [Dm6]nógu þægilegt [E]sæti.

[E7]En þó eru [Am]sumir, sem [A7]láta sér lynda [Dm]það   
að lifa úti í [G]horni, [G7]óáreittir og [F]spak[E]ir,  
því það er svo [Am]misjafnt, sem mennirnir leita [Dm]að,   
og misjafn [Am]tilgangur[E]inn, sem fyrir þeim [E7]vak   [Am]ir.   

[E7]En mörgum [Am]finnst hún dýr þessi hótel[E]dvöl,
þó deilt sé[Dm] um,   [Dm6] hvort hótelið[E7] sjálft muni[Am] græða
[E7]En við, sem [Am]ferðumst, eigum ei annars [E]völ.
Það er ekki um [Dm]fleiri [Dm6]gististaði að [E]ræða.

[E7]Að vísu eru [Am]flestir [A7]velkomnir þangað [Dm]inn,   
og viðbún[G]aður, er [G7]gestirnir koma í [F]bæ  [E]inn.
og margir í [Am]allsnægtum una þar fyrst um [Dm]sinn,
En áhyggjan [Am]vex, er menn [E]nálgast burtferðar[E7]dag   [Am]inn.   

[E7]Þá streymir sú [Am]hugsun um oss sem ískaldur [E]foss,
að allt verði [Dm]loks [Dm6]upp í [E7]dvölina tekið frá [Am]oss,   
[E7]er dauðinn, sá [Am]mikli rukkari, réttir [E]oss  
reikninginn [Dm]yfir [Dm6]það, sem var skrifað hjá [E]oss.

[E7]Þá verður oss [Am]ljóst, að [A7]framar ei frestur [Dm]gefst
né færi á að [G]ráðstafa [G7]nokkru [F]bet  [E]ur.  
Því alls, sem [Am]lífið lánaði, dauðinn [Dm]krefst
í líku [Am]hlutfalli og [E]Metúsalem og [E7]Pét   [Am]ur.   

Tilvera okkar er undarlegt ferðalag.
Við erum gestir og hótel okkar er jörðin.
Einir fara og aðrir koma í dag,
því alltaf bætast nýjir hópar í skörðin.

Og til eru ýmsir, sem ferðalag þetta þrá,
en þó eru margir, sem ferðalaginu kvíða.
Og sumum liggur reiðinnar ósköp á,
en aðrir setjast við hótelgluggann og bíða.

En það er margt um manninn á svona stað
og meðal gestanna er sífelldur þys og læti.
Allt lendir í stöðugri keppni um að koma sér að
og krækja sér í nógu þægilegt sæti.

En þó eru sumir, sem láta sér lynda það
að lifa úti í horni, óáreittir og spakir,
því það er svo misjafnt, sem mennirnir leita að,
og misjafn tilgangurinn, sem fyrir þeim vakir.

En mörgum finnst hún dýr þessi hóteldvöl,
þó deilt sé um, hvort hótelið sjálft muni græða
En við, sem ferðumst, eigum ei annars völ.
Það er ekki um fleiri gististaði að ræða.

Að vísu eru flestir velkomnir þangað inn,
og viðbúnaður, er gestirnir koma í bæinn.
og margir í allsnægtum una þar fyrst um sinn,
En áhyggjan vex, er menn nálgast burtferðardaginn.

Þá streymir sú hugsun um oss sem ískaldur foss,
að allt verði loks upp í dvölina tekið frá oss,
er dauðinn, sá mikli rukkari, réttir oss
reikninginn yfir það, sem var skrifað hjá oss.

Þá verður oss ljóst, að framar ei frestur gefst
né færi á að ráðstafa nokkru betur.
Því alls, sem lífið lánaði, dauðinn krefst
í líku hlutfalli og Metúsalem og Pétur.

Hljómar í laginu

  • E7
  • Am
  • E
  • Dm
  • Dm6
  • A7
  • G
  • G7
  • F

Veldu hljóðfæri

Veldu nýja tóntegund

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Staðfesti notandanafn...