Enter

Ég vitja þín æska

Höfundur lags: Erlent lag Höfundur texta: Þorsteinn Erlingsson Flytjandi: Ýmsir Sent inn af: gislibb
[D7]Ég    [G]vitja þín [D7]æska um [G]veglausan [C]mar  
eins og [G]vinar af [D7]horfinni [G]strönd.
[D7]Og ég [G]man það var [D7]vor er [G]mætt[E7]umst við [Am]þar   
þá var [G]morgunn um [D7]himinn og [G]lönd.

[G7]Þar var [G]söngfugla[Em]mergð, öll á [C]flugi og [G]ferð
en þó flaug enginn [Em]glaðar sinn [A7]veg    [D7]    
og um [G]heiðloftin [D7]blá vatt sér [Em]væng sínum [Am]á   
og sér [G]vaggaði [D7]léttar en [G]ég.  

[D7]Þá    [G]söng ég um [D7]ástina [G]sigurljóð [C]tóm  
og um [G]sakleysi, [D7]æsku og [G]frið.
[D7]Og ég [G]leitaði [D7]upp öll hin [G]ljúf[E7]ustu [Am]blóm   
til að [G]leggja þau [D7]hjarta mitt [G]við.

[G7]Kossar [G]margtóku [Em]þá unga [C]eldheita [G]þrá  
sem að eilífðin [Em]gæti ekki [A7]kælt. [D7]    
Hvað hún [G]helg var og [D7]hrein vita [Em]vorkvöldin [Am]ein   
og hve [G]vinina [D7]dreymdi þá [G]sælt.

[D7]Og    [G]man ég það [D7]löngum hvað [G]blómið var [C]blítt
er við [G]brjóstið mitt [D7]hallaði [G]sér.
[D7]Mér    [G]fannst þá sem [D7]Guð hefði [G]gert [E7]það svo [Am]frítt
og hann [G]geymdi það [D7]rétt handa [G]mér.

[G7]Öll hin [G]fegurstu [Em]blóm urðu [C]allslaus og [G]tóm  
ef þau urðu mér [Em]dálítið [A7]kunn. [D7]    
eftir [G]örstuttan [D7]leik, var hver [Em]blómkróna [Am]bleik
og hver [G]bikar var [D7]tæmdur í [G]grunn.

Ég vitja þín æska um veglausan mar
eins og vinar af horfinni strönd.
Og ég man það var vor er mættumst við þar
þá var morgunn um himinn og lönd.

Þar var söngfuglamergð, öll á flugi og ferð
en þó flaug enginn glaðar sinn veg
og um heiðloftin blá vatt sér væng sínum á
og sér vaggaði léttar en ég.

Þá söng ég um ástina sigurljóð tóm
og um sakleysi, æsku og frið.
Og ég leitaði upp öll hin ljúfustu blóm
til að leggja þau hjarta mitt við.

Kossar margtóku þá unga eldheita þrá
sem að eilífðin gæti ekki kælt.
Hvað hún helg var og hrein vita vorkvöldin ein
og hve vinina dreymdi þá sælt.

Og man ég það löngum hvað blómið var blítt
er við brjóstið mitt hallaði sér.
Mér fannst þá sem Guð hefði gert það svo frítt
og hann geymdi það rétt handa mér.

Öll hin fegurstu blóm urðu allslaus og tóm
ef þau urðu mér dálítið kunn.
eftir örstuttan leik, var hver blómkróna bleik
og hver bikar var tæmdur í grunn.

Hljómar í laginu

  • D7
  • G
  • C
  • E7
  • Am
  • G7
  • Em
  • A7
  • D7

Veldu hljóðfæri

Veldu nýja tóntegund

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Staðfesti notandanafn...