Enter

Ár ródkillsins

Höfundur lags: Baldur Ragnarsson Höfundur texta: Baldur Ragnarsson Flytjandi: Ljótu Hálfvitarnir Sent inn af: MagS
[Am]    
[Am]Hversu mörg líf bara [Bb]hverfa á augnabliks [Am]stundu?
Og hversu mörg voru þau [Bb]lík sem að krakkarnir [Am]fundu?
[F]Tilgangur sálar er [Am]tapaður bara sisvona,
titrandi tár á [Bb]smáblómi hættir að [Am]vona.

[Am]Kjökrandi sé ég nú [Bb]kisu með margbrotnar [Am]tennur,
kaldur er svitinn sem [Bb]beint niður bakið mitt [Am]rennur.
[F]Máríuerla í [Am]mölbrotnum líkama liggur,
máttvana leggst í við [Bb]hliðina á henni [Am]hryggur.

En [F]núna þær sálir fá [Am]óskipta athygli
allra við [C]minnumst, já [G]allra við minnumst.
Hver [F]einasta mús, hvert [Am]einasta illfygli
[F]hverfa munu' aldrei, nei, [Am]þau eru meira en [G]skrokkar.
Þau [F]öll munu lifa að [Am]eilífu' í minningu [G]okkar.

Því nú er [C]ár, nú er ár [Am]ródkillsins.
[F]Aldrei ég gleymi að [Am]í þessum heimi
er [F]allt hlekkur í [G]keðju.
Nú er [C]ár, nú er ár [Am]ródkillsins.
Hver [F]einasti kjói hver [Am]lóa sem spói
mun [F]hvíla í friði og [Am]fá sína síðustu [G]kveðju,
síðustu [Am]kveðju.

[Am]Engill er í hverju [Bb]einasta þjóðródsins [Am]killi,
örlítið hálflamað [Bb]lamb sem er hálft inn í [Am]grilli.
[F]Smánaður þröstur sem [Am]smurðist á skítuga rúðu.
Smári sem ég þekki [Bb]keyrði eitt sinn yfir [Am]lúðu.

En [F]núna þær sálir fá [Am]vorkunn og virðingu
[C]við þeirra minnumst, já [G]við þeirra minnumst.
Hver [F]einasta kýr, hver [Am]ær föst í girðingu
[F]hverfa munu' aldrei, nei, [Am]þau eru meira en [G]skrokkar.
Þau [F]öll munu lifa að [Am]eilífu' í minningu [G]okkar.

Já, [Bb]höldum nú hátíð, já [Am]hátíð í bæ.
Við [Bb]skundum á Þingvöll og [Am]sköfum upp hræ
sem [F]skilin voru' eftir af [Am]ógætnum malbiksins [G]gestum.
Já, við [F]bjóðum til þessarar [Am]hátíðar bara sem [G]flestum.

Því nú er [C]ár, nú er ár [Am]ródkillsins.
[F]Aldrei ég gleymi að [Am]í þessum heimi
er [F]allt hlekkur í [G]keðju.
Nú er [C]ár, nú er ár [Am]ródkillsins.
Hver [F]einasti kjói hver [Am]lóa sem spói
mun [F]hvíla í friði og [Am]fá sína síðustu [G]kveðju,

Já, nú er [C]ár, nú er [Am]ár   
[F]Aldrei ég gleymi að [Am]í þessum heimi
er [F]allt hlekkur í [G]keðju.
Nú er [C]ár, nú er [Am]ár   
Hver [F]einasti kjói hver [Am]lóa sem spói
mun [F]hvíla í friði og [Am]fá sína síðustu [G]kveðju,
já, mun [F]hvíla í friði og [Am]fá sína síðustu [G]kveðju,
Já, mun [F]hvíla í friði og [Am]fá sína síðustu [G]kveðju.[Am]    


Hversu mörg líf bara hverfa á augnabliks stundu?
Og hversu mörg voru þau lík sem að krakkarnir fundu?
Tilgangur sálar er tapaður bara sisvona,
titrandi tár á smáblómi hættir að vona.

Kjökrandi sé ég nú kisu með margbrotnar tennur,
kaldur er svitinn sem beint niður bakið mitt rennur.
Máríuerla í mölbrotnum líkama liggur,
máttvana leggst í við hliðina á henni hryggur.

En núna þær sálir fá óskipta athygli
allra við minnumst, já allra við minnumst.
Hver einasta mús, hvert einasta illfygli
hverfa munu' aldrei, nei, þau eru meira en skrokkar.
Þau öll munu lifa að eilífu' í minningu okkar.

Því nú er ár, nú er ár ródkillsins.
Aldrei ég gleymi að í þessum heimi
er allt hlekkur í keðju.
Nú er ár, nú er ár ródkillsins.
Hver einasti kjói hver lóa sem spói
mun hvíla í friði og fá sína síðustu kveðju,
síðustu kveðju.

Engill er í hverju einasta þjóðródsins killi,
örlítið hálflamað lamb sem er hálft inn í grilli.
Smánaður þröstur sem smurðist á skítuga rúðu.
Smári sem ég þekki keyrði eitt sinn yfir lúðu.

En núna þær sálir fá vorkunn og virðingu
við þeirra minnumst, já við þeirra minnumst.
Hver einasta kýr, hver ær föst í girðingu
hverfa munu' aldrei, nei, þau eru meira en skrokkar.
Þau öll munu lifa að eilífu' í minningu okkar.

Já, höldum nú hátíð, já hátíð í bæ.
Við skundum á Þingvöll og sköfum upp hræ
sem skilin voru' eftir af ógætnum malbiksins gestum.
Já, við bjóðum til þessarar hátíðar bara sem flestum.

Því nú er ár, nú er ár ródkillsins.
Aldrei ég gleymi að í þessum heimi
er allt hlekkur í keðju.
Nú er ár, nú er ár ródkillsins.
Hver einasti kjói hver lóa sem spói
mun hvíla í friði og fá sína síðustu kveðju,

Já, nú er ár, nú er ár
Aldrei ég gleymi að í þessum heimi
er allt hlekkur í keðju.
Nú er ár, nú er ár
Hver einasti kjói hver lóa sem spói
mun hvíla í friði og fá sína síðustu kveðju,
já, mun hvíla í friði og fá sína síðustu kveðju,
Já, mun hvíla í friði og fá sína síðustu kveðju.

Hljómar í laginu

  • Am
  • Bb
  • F
  • C
  • G

Veldu hljóðfæri

Veldu nýja tóntegund

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Staðfesti notandanafn...