Enter

Stúlkan sem starir á hafið

Song Author Bubbi Morthens Lyrics by: Bubbi Morthens Performer: Bubbi Morthens Submitted by: Anonymous
Ég [Cm]kom í þorpið kvöld eitt um sumar
klukkan tólf í miðnætur[G]sól,
ég fékk herbergi upp á verbúð, það virtist í lagi
með vaski, borði og [Cm]stól.

Um [Cm]morguninn gekk ég út á götuna að skoða,
sá gömul vélhræ liggja útá [G]lóð,
ég sá hús sem áttu sögu og sum voru að deyja,
það seytlaði úr gluggunum [Cm]blóð.

Það er [Cm]stelpa sem starir á [G]hafið
stjörf með augun [Cm]mött   
hún stendur öll kvöld og starir á [G]hafið
stóreyg, dáldið [Cm]fött.

Ég [Cm]sá hana dansa með döpur græn augu,
dansa líkt og hún væri ekki [G]hér,
hún virtist líða um í sínum lokaða heimi,
læstum fyrir þér og [Cm]mér.   

Hver [Cm]hún var vissi ég ekki en alla ég spurði
sem áttu leið þar[G] hjá
þar til mér var sagt að einn svartan vetur
hefði sjórinn tekið manninn henni [Cm]frá.   

Það er [Cm]stelpa sem starir á [G]hafið
stjörf með augun [Cm]mött   
hún stendur öll kvöld og starir á [G]hafið
stóreyg, dáldið [Cm]fött.

Þessi [Cm]starandi augu, haustgræn sem hafið,
ég horfði ofan í djúpið eitt [G]kvöld,
þau spegluðu eitthvað sem aðeins hafið skildi
angurvær, tælandi og [Cm]köld.

Uppi á [Cm]hamrinum stóð hún og starði yfir fjörðinn
stundum kraup hún hvönninni [G]í,  
þar teygaði hún vindinn og villt augun grétu
meðan vonin hvarf henni [Cm]á ný.

Þetta er [Cm]stelpan sem starir á [G]hafið
stjörf með augun [Cm]mött   
hún stendur öll kvöld og starir á [G]hafið
stóreyg, dáldið [Cm]fött.

Þetta [Cm]sumar var fallegt, ég fékk nóg að vinna,
það fiskaðist og tíðin var [G]góð.
En ég stóð og hugsaði og starði út um glugga
um stelpuna sem var talin [Cm]óð.   

Eina [Cm]nótt hrökk ég upp í skelfingu og skildi
hvað skreið um í hjarta [G]mér.
Það sem virtist vera í fyrstu bara forvitni hjartans
hafði fundið ástina [Cm]hér.   

Í [Cm]stelpunni sem starir á [G]hafið
stjörf með augun [Cm]mött   
hún stendur öll kvöld og starir á [G]hafið
stóreyg, dáldið [Cm]fött.

Daginn [Cm]eftir fór ég með fyrsta bílnum
sem flutti mig suður á [G]leið.
Ég leit aldrei til baka, ég bölvaði í hljóði
og í brjóstinu var eitthvað sem [Cm]sveið.

Er ég [Cm]les það í blaði að bátur hafi farist
þá birtist mynd í huga [G]mér  
þar sem hún stendur og starir á hafið
starir þar til birtu [Cm]þver.

Ég man [Cm]stelpuna sem starði á [G]hafið
stjörf með augun [Cm]mött   
hún stendur öll kvöld og starir á [G]hafið
stóreyg, dáldið [Cm]fött.

Ég kom í þorpið kvöld eitt um sumar
klukkan tólf í miðnætursól,
ég fékk herbergi upp á verbúð, það virtist í lagi
með vaski, borði og stól.

Um morguninn gekk ég út á götuna að skoða,
sá gömul vélhræ liggja útá lóð,
ég sá hús sem áttu sögu og sum voru að deyja,
það seytlaði úr gluggunum blóð.

Það er stelpa sem starir á hafið
stjörf með augun mött
hún stendur öll kvöld og starir á hafið
stóreyg, dáldið fött.

Ég sá hana dansa með döpur græn augu,
dansa líkt og hún væri ekki hér,
hún virtist líða um í sínum lokaða heimi,
læstum fyrir þér og mér.

Hver hún var vissi ég ekki en alla ég spurði
sem áttu leið þar hjá
þar til mér var sagt að einn svartan vetur
hefði sjórinn tekið manninn henni frá.

Það er stelpa sem starir á hafið
stjörf með augun mött
hún stendur öll kvöld og starir á hafið
stóreyg, dáldið fött.

Þessi starandi augu, haustgræn sem hafið,
ég horfði ofan í djúpið eitt kvöld,
þau spegluðu eitthvað sem aðeins hafið skildi
angurvær, tælandi og köld.

Uppi á hamrinum stóð hún og starði yfir fjörðinn
stundum kraup hún hvönninni í,
þar teygaði hún vindinn og villt augun grétu
meðan vonin hvarf henni á ný.

Þetta er stelpan sem starir á hafið
stjörf með augun mött
hún stendur öll kvöld og starir á hafið
stóreyg, dáldið fött.

Þetta sumar var fallegt, ég fékk nóg að vinna,
það fiskaðist og tíðin var góð.
En ég stóð og hugsaði og starði út um glugga
um stelpuna sem var talin óð.

Eina nótt hrökk ég upp í skelfingu og skildi
hvað skreið um í hjarta mér.
Það sem virtist vera í fyrstu bara forvitni hjartans
hafði fundið ástina hér.

Í stelpunni sem starir á hafið
stjörf með augun mött
hún stendur öll kvöld og starir á hafið
stóreyg, dáldið fött.

Daginn eftir fór ég með fyrsta bílnum
sem flutti mig suður á leið.
Ég leit aldrei til baka, ég bölvaði í hljóði
og í brjóstinu var eitthvað sem sveið.

Er ég les það í blaði að bátur hafi farist
þá birtist mynd í huga mér
þar sem hún stendur og starir á hafið
starir þar til birtu þver.

Ég man stelpuna sem starði á hafið
stjörf með augun mött
hún stendur öll kvöld og starir á hafið
stóreyg, dáldið fött.

Chords

  • Cm
  • G

Pick an instrument

Transpose the song

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Validating login...