Enter

Pálína og saumamaskínan

Song Author Erl.lag Lyrics by: Gunnar Ásgeirsson og Sveinn Björnsson Performer: Óþekkt Submitted by: biffinn
Það var [D]einu sinni kerling og hún hét Pálína,
Pálína[D]-na-na, Pála, [A]Pála, Pálína
það [A]eina sem hún átti var saumamaskína,
maskína[A]-na-na, sauma, [D]saumamaskína.

Og [D]kerlingin var lofuð og hann hét Jósafat,
Jósa[D]-fat-fat, Jósa, [A]Jósa, Jósafat.
En hann[A] var voða heimskur og hún var apparat,
apparat[A]-rat-rat, appa, appa, [D]apparat.

Hann [D]átti gamlan kútter og hann hét Gamli Lars,
Gamli[D] Lars, Lars, Lars. Gamli, [A]Gamli, Gamli Lars.
Hann[A] erfði hann frá mútter og hún var voða skass,
voðaskass[A], skass, skass, voða, voða, [D]voða skass.

Svo [D]hripaði hann línu til hennar Pálínu,
Pálínu[D]-nu-nu, Pálu, [A]Pálu, Pálínu.
Og bauð[A] henni út á Lars með sína saumamaskínu,
maskínu[A]-nu-nu, sauma-[D]saumamaskínu.

Svo [D]sigldu þau í blússi út á hið bláa haf,
bláa[D] haf, haf, haf, bláa [A]bláa haf.
Svo rákust[A] þau á blindsker og allt ætlaði í kaf,
allt í kaf[A], kaf, kaf, allt í bóla, [D]bólakaf.

Og [D]Jósafat hann æpti: Við höfum okkur fest
höfum[D] fest, fest, fest, höfum, [A]höfum okkur fest.
Ég held[A] ég verði að kasta minni balla, balla lest,
ballalest[A]-lest-lest, balla, balla, [D]ballalest.

Það [D]fyrsta sem hann kastaði var saumamaskína,
maskína[D]-na-na, sauma, [A]saumamaskína.
Á eftir [A]fór í hafið hans kæra Pálína,
Pálína[A]-na-na, Pála, Pála, [D]Pálína.

[D]reikar hann um og syrgir sína góðu kærustu,
kærustu[D]-stu-stu, sína kæru [A]kerlingu
sem situr[A] niðri á hafsbotni og snýr saumamaskínu
maskínu[A]-nu-nu, sauma, [D]saumamaskínu.

Það var einu sinni kerling og hún hét Pálína,
Pálína-na-na, Pála, Pála, Pálína
það eina sem hún átti var saumamaskína,
maskína-na-na, sauma, saumamaskína.

Og kerlingin var lofuð og hann hét Jósafat,
Jósa-fat-fat, Jósa, Jósa, Jósafat.
En hann var voða heimskur og hún var apparat,
apparat-rat-rat, appa, appa, apparat.

Hann átti gamlan kútter og hann hét Gamli Lars,
Gamli Lars, Lars, Lars. Gamli, Gamli, Gamli Lars.
Hann erfði hann frá mútter og hún var voða skass,
voðaskass, skass, skass, voða, voða, voða skass.

Svo hripaði hann línu til hennar Pálínu,
Pálínu-nu-nu, Pálu, Pálu, Pálínu.
Og bauð henni út á Lars með sína saumamaskínu,
maskínu-nu-nu, sauma-saumamaskínu.

Svo sigldu þau í blússi út á hið bláa haf,
bláa haf, haf, haf, bláa bláa haf.
Svo rákust þau á blindsker og allt ætlaði í kaf,
allt í kaf, kaf, kaf, allt í bóla, bólakaf.

Og Jósafat hann æpti: Við höfum okkur fest
höfum fest, fest, fest, höfum, höfum okkur fest.
Ég held ég verði að kasta minni balla, balla lest,
ballalest-lest-lest, balla, balla, ballalest.

Það fyrsta sem hann kastaði var saumamaskína,
maskína-na-na, sauma, saumamaskína.
Á eftir fór í hafið hans kæra Pálína,
Pálína-na-na, Pála, Pála, Pálína.

Nú reikar hann um og syrgir sína góðu kærustu,
kærustu-stu-stu, sína kæru kerlingu
sem situr niðri á hafsbotni og snýr saumamaskínu
maskínu-nu-nu, sauma, saumamaskínu.

Chords

  • D
  • A

Pick an instrument

Transpose the song

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Validating login...