Og þá stundi Mundi

Song Author Írskt þjóðlag Lyrics by: Jónas Árnason Performer: Papar og Þrjú á palli Submitted by: Anonymous
Hann [D]Mundi á sjóinn í fyrsta sinn [G]fór  
á [D]fjórtánda [A]árinu, [A7]lítill og [D]mjór.
Og það sem hann dró hirti húsbóndi [G]hans
og [D]hét því að [A]koma’ honum [A7]þannig til [D]manns.

Og [A]þá stundi [A7]Mundi:
[D] “Þetta er nóg! Þetta er [G]nóg!
Ég [D]þoli ekki [G]lengur
að [A7]þvælast á [D]sjó.”

Hjá [D]Munda var lítið um leik eða [G]hvíld.
Hann [D]lenti eftir [A]fermingu [A7]norður á [D]síld
og síðan á línu og síðan á [G]net  
og [D]síðan á [A]línu og [A7]aftur á [D]net.

Og [D]æska hans leið, og hann vann og hann [G]vann,
því [D]vinnan hún [A]“göfgar og [A7]bætir hvern [D]mann.”
En lítið var það sem úr býtum hann [G]bar,
því [D]bláblönk að [A]jafnaði [A7]útgerðin [D]var.

Hann [D]varð af því hokinn, hann varð af því [G]grár
að [D]velkjast á [A]togurum [A7]þrjátíu [D]ár.  
Í stórsjó og ágjöf hann stóð sína [G]plikt
með [D]sting fyrir [A]brjósti og [A7]króníska [D]gigt.

Í [D]hífingu eitt sinn hann hentist á [G]vír,
og [D]hurfu þar [A]fingur hans [A7]tveir eða [D]þrír.
Í annað sinn bobbing hann oná sig [G]fékk,
og [D]eftir það [A]haltur og [A7]skakkur hann [D]gekk.

Til [D]fimmtugs hann þraukaði, en þá fékk hann [G]slag,
og [D]það gerðist [A]einmitt á [A7]sjómanna[D]dag.
Og sungið var þá eins og sungið er [G]enn  
um [D]særokna, [A]vindbarða [A7]Hrafnistu[D]menn.

Hann Mundi á sjóinn í fyrsta sinn fór
á fjórtánda árinu, lítill og mjór.
Og það sem hann dró hirti húsbóndi hans
og hét því að koma’ honum þannig til manns.

Og þá stundi Mundi:
“Þetta er nóg! Þetta er nóg!
Ég þoli ekki lengur
að þvælast á sjó.”

Hjá Munda var lítið um leik eða hvíld.
Hann lenti eftir fermingu norður á síld
og síðan á línu og síðan á net
og síðan á línu og aftur á net.

Og æska hans leið, og hann vann og hann vann,
því vinnan hún “göfgar og bætir hvern mann.”
En lítið var það sem úr býtum hann bar,
því bláblönk að jafnaði útgerðin var.

Hann varð af því hokinn, hann varð af því grár
að velkjast á togurum þrjátíu ár.
Í stórsjó og ágjöf hann stóð sína plikt
með sting fyrir brjósti og króníska gigt.

Í hífingu eitt sinn hann hentist á vír,
og hurfu þar fingur hans tveir eða þrír.
Í annað sinn bobbing hann oná sig fékk,
og eftir það haltur og skakkur hann gekk.

Til fimmtugs hann þraukaði, en þá fékk hann slag,
og það gerðist einmitt á sjómannadag.
Og sungið var þá eins og sungið er enn
um særokna, vindbarða Hrafnistumenn.

Chords

  • D
  • G
  • A
  • A7

Pick an instrument

Transpose the song

blog comments powered by Disqus
 
Validating login...