Til fjandans með kallinn froðusnakkinn þann
Og fúla pípustertinn hans sem er að drepa mann.
Því næst er nálgast bryggja
segir Nonni litli: "Bless"
og æðir þegar upp á land, aftur klár og hress.

Í margri dýrri drápu þeir drengir hljóta lof
sem draga feitan þorskinn upp úr sjó.
En kvæði þessi eru þeim kappa lítil fró
sem kúrði heila á nótt á dekki' og spjó.

Til fjandans með kallinn froðusnakkinn þann
Og fúla pípustertinn hans sem er að drepa mann.
Því næst er nálgast bryggja
segir Nonni litli: "Bless"
og æðir þegar upp á land, aftur klár og hress.

En eins og allir vita er íslenskt sjómannsblóð
ólgandi sem hafið blátt ó, já.
Til innyflanna' í Nonna virtist ólgan líka ná
því öll þau fóru' á tæting ró og stjá.

Til fjandans með kallinn froðusnakkinn þann
Og fúla pípustertinn hans sem er að drepa mann.
Því næst er nálgast bryggja
segir Nonni litli: "Bless"
og æðir þegar upp á land, aftur klár og hress.

Um sjómanns ástarorku efast fólk ei má
því eins og meira að segja Nonni veit.
þeir elska kannski minna í einu uppi í sveit
en oftast býðst þeim heimasæta feit.

Til fjandans með kallinn froðusnakkinn þann
Og fúla pípustertinn hans sem er að drepa mann.
Því næst er nálgast bryggja
segir Nonni litli: "Bless"
og æðir þegar upp á land, aftur klár og hress.

Til fjandans með kallinn froðusnakkinn þann
Og fúla pípustertinn hans sem er að drepa mann