Enter

Hoffmanns hnefar

Song Author Írskt þjóðlag Lyrics by: Jónas Árnason Performer: Þrjú á palli Submitted by: Forseti
[C]Kveða vil ég um v[Am]íking þann
sem ve[F]stur í Selsvör f[G]orðum bjó.
[C]Röskur á sjóinn r[Am]öri hann,
[F]rauðmaga upp úr h[G]onum d[C]ró.  
Í aflasæld hann af ö[Am]llum bar,
[F]og oft, er hann hlaðinn kom til lands,
[C]allt fyrir sakir ö[Am]fundar
[F]að honum veittust g[G]rannar h[C]ans.

[C]Þá var nú glott, og [Am]þá var nú helgið,
[F]þá var nú slegið t[G]ítt og fast.
[C]Kónarnir undan H[Am]offmanns hnefum
[F]hrukku þar allir t[G]vist og [C]bast.

[C]Á vetrurna, þegar[Am] vestansjór
ve[F]ltist um nesið S[G]eltjarnar,
[C]á Haugana gamla h[Am]etjan fór,
[F]hirti þar dýrar [G]gerse[C]mar.
En eitt sinn er nótt var [Am]orðin dimm,
[F]og aftur hann snöru heim til sín,
[C]úr launsátri þustu þr[Am]jótar fimm.
[F]Þeir höfðu drukkið[G] brenniv[C]ín.  

[C]Þá var nú glott, og [Am]þá var nú helgið,
[F]þá var nú slegið t[G]ítt og fast.
[C]Kónarnir undan H[Am]offmanns hnefum
[F]hrukku þar allir t[G]vist og [C]bast.

[C]Til Kaupinhafnar hann[Am] kom eitt sinn
[F] kynna sér selskaps[G]lífið þar.
[C]Fasmikill gekk hann [Am]út og inn
um ö[F]ldrykkjustofu[G] Nýhaf[C]nar.
Þá hópuðust honum b[Am]ófar að,
og [F]hnífa þeir drógu slíðrum úr.
[C]En vígreifur gamli ka[Am]ppinn kvað:
[F]"Jeg kalder ej alt[G] min Bed[C]stemor"!

[C]Þá var nú glott, og [Am]þá var nú helgið,
[F]þá var nú slegið t[G]ítt og fast.
[C]Kónarnir undan H[Am]offmanns hnefum
[F]hrukku þar allir t[G]vist og [C]bast.

Já,[C] hann var við alla [Am]hreinn og beinn
og h[F]laut enda mikla f[G]rægð af því
[C] rota til gamans ei[Am]nn og einn
ós[F]vífinn valdsmann og p[G]ólit[C]í.  
Og eitt sinn, er sótti á [Am]hans fund
útl[F]endra dáta regíment,
þá m[C]isstu þeir sína me[Am]ðvitund
m[F]argir í einu - ga[G]nske p[C]ent.

[C]Þá var nú glott, og [Am]þá var nú helgið,
[F]þá var nú slegið t[G]ítt og fast.
[C]Kónarnir undan H[Am]offmanns hnefum
[F]hrukku þar allir t[G]vist og [C]bast.

[C]Nú hef ég kveðið k[Am]russ og þvers
(kv[F]eðið samt gæti ég e[G]nnþá nóg)
um[C] vaskleik og dirfsku v[Am]íking þess
s[F]em vestur í Selsvör f[G]orðum [C]bjó.
Vetur sumar vor og [Am]haust
[F]varð hann að heyja einn sitt stríð
v[C]ið sín fjendur l[Am]innulaust
[F]líkt eins og Grettir [G]eina [C]tíð.

[C]Þá var nú glott, og [Am]þá var nú helgið,
[F]þá var nú slegið t[G]ítt og fast.
[C]Kónarnir undan H[Am]offmanns hnefum
[F]hrukku þar allir t[G]vist og [C]bast.

Kveða vil ég um víking þann
sem vestur í Selsvör forðum bjó.
Röskur á sjóinn röri hann,
rauðmaga upp úr honum dró.
Í aflasæld hann af öllum bar,
og oft, er hann hlaðinn kom til lands,
allt fyrir sakir öfundar
að honum veittust grannar hans.

Þá var nú glott, og þá var nú helgið,
þá var nú slegið títt og fast.
Kónarnir undan Hoffmanns hnefum
hrukku þar allir tvist og bast.

Á vetrurna, þegar vestansjór
veltist um nesið Seltjarnar,
á Haugana gamla hetjan fór,
hirti þar dýrar gersemar.
En eitt sinn er nótt var orðin dimm,
og aftur hann snöru heim til sín,
úr launsátri þustu þrjótar fimm.
Þeir höfðu drukkið brennivín.

Þá var nú glott, og þá var nú helgið,
þá var nú slegið títt og fast.
Kónarnir undan Hoffmanns hnefum
hrukku þar allir tvist og bast.

Til Kaupinhafnar hann kom eitt sinn
að kynna sér selskapslífið þar.
Fasmikill gekk hann út og inn
um öldrykkjustofu Nýhafnar.
Þá hópuðust honum bófar að,
og hnífa þeir drógu slíðrum úr.
En vígreifur gamli kappinn kvað:
"Jeg kalder ej alt min Bedstemor"!

Þá var nú glott, og þá var nú helgið,
þá var nú slegið títt og fast.
Kónarnir undan Hoffmanns hnefum
hrukku þar allir tvist og bast.

Já, hann var við alla hreinn og beinn
og hlaut enda mikla frægð af því
að rota til gamans einn og einn
ósvífinn valdsmann og pólití.
Og eitt sinn, er sótti á hans fund
útlendra dáta regíment,
þá misstu þeir sína meðvitund
margir í einu - ganske pent.

Þá var nú glott, og þá var nú helgið,
þá var nú slegið títt og fast.
Kónarnir undan Hoffmanns hnefum
hrukku þar allir tvist og bast.

Nú hef ég kveðið kruss og þvers
(kveðið samt gæti ég ennþá nóg)
um vaskleik og dirfsku víking þess
sem vestur í Selsvör forðum bjó.
Vetur sumar vor og haust
varð hann að heyja einn sitt stríð
við sín fjendur linnulaust
líkt eins og Grettir eina tíð.

Þá var nú glott, og þá var nú helgið,
þá var nú slegið títt og fast.
Kónarnir undan Hoffmanns hnefum
hrukku þar allir tvist og bast.

Chords

  • C
  • Am
  • F
  • G

Pick an instrument

Transpose the song

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Validating login...