Enter

Bíldudals Kata

Song Author Þjóðlag Lyrics by: Jónas Árnason Performer: Þrjú á palli Submitted by: Forseti
[G]Þau voru fljóðin vi[C]ðmóts[G]þýð  
[D7]vestur á Patró f[G]orðum tíð.
En Ka[G]ta af þeim ö[C]llum [G]bar  
[D7]upp þegar slegið b[G]alli var.
Í okkur kveikti´hún [C]ástarblossa,
[G]í okkur lét hún bl[D7]óðið fossa,
[G]þegar hún snérist [C]hring, hring, hring,
en hún [G]kyssti bara sv[D7]arta Tóta S[G]úðvíking.

[G]Við rérum á gamla F[C]axa f[G]imm  
[D7]og frost var oft[G] mikið og hríðin dimm.
En þe[G]gar við komum [C]aftur i[G]nn,  
[D7]var óðara gleymdur he[G]lkuldinn.
Innilegast alltaf [C]hló hún,
[G]upp sínum fótum li[D7]prast sló hún,
[G]þegar hún snérist [C]hring, hring, hring,
útá gól[G]finu með Skrug[D7]gu-Gvendi S[G]kálvíking.

[G]Vil eltum fisk um a[C]llan [G]sjó,
[D7]og erfiðið var o[G]ft meira en nóg.
En þe[G]gar við komum a[C]ftur i[G]nn,  
[D7]var aldrei neitt fengist u[G]m þrældóminn.
Heldur en ekki hn[C]arreist var hún,
[G]höfuð sitt jafnan s[D7]toltast bar hún,
[G]þegar hún snérist [C]hring, hring, hring,
útá gól[G]finu með Alla [D7]Kalla Ísfir[G]ðing.

[G]Hann stundum lotula[C]ngur [G]blés
[D7]á leiðinni fyrir[G] Sléttanes.
En þe[G]gar við komum a[C]ftur [G]inn,
[D7]var óðara gleymdur s[G]tormurinn.
Ungpíulegt sitt höf[C]uð hneigði´hún,
[G]heilla nett sitt mi[D7]tti sveigði´hún,
[G]þegar hún snérist [C]hring, hring, hring,
útá gól[G]finu með flott[D7]a-Pétri Fla[G]teyring.

[G]Hann ljótur var oft við[C] Látr[G]aröst
[D7]með löðrandi bri[G]m og iðuköst.
En þe[G]gar við komum a[C]ftur [G]inn,
[D7]var óðara gleymdur lí[G]fsháskinn.
Brosandi sínu öx[C]lum yppti´hún,
[G]upp fyrir hné sínu p[D7]ilsi lyfti´hún,
[G]þegar hún snérist [C]hring, hring, hring,
útá gól[G]finu með breið[D7]a-Steina Bo[G]lvíking.

Þau voru fljóðin viðmótsþýð
vestur á Patró forðum tíð.
En Kata af þeim öllum bar
upp þegar slegið balli var.
Í okkur kveikti´hún ástarblossa,
í okkur lét hún blóðið fossa,
þegar hún snérist hring, hring, hring,
en hún kyssti bara svarta Tóta Súðvíking.

Við rérum á gamla Faxa fimm
og frost var oft mikið og hríðin dimm.
En þegar við komum aftur inn,
var óðara gleymdur helkuldinn.
Innilegast alltaf hló hún,
upp sínum fótum liprast sló hún,
þegar hún snérist hring, hring, hring,
útá gólfinu með Skruggu-Gvendi Skálvíking.

Vil eltum fisk um allan sjó,
og erfiðið var oft meira en nóg.
En þegar við komum aftur inn,
var aldrei neitt fengist um þrældóminn.
Heldur en ekki hnarreist var hún,
höfuð sitt jafnan stoltast bar hún,
þegar hún snérist hring, hring, hring,
útá gólfinu með Alla Kalla Ísfirðing.

Hann stundum lotulangur blés
á leiðinni fyrir Sléttanes.
En þegar við komum aftur inn,
var óðara gleymdur stormurinn.
Ungpíulegt sitt höfuð hneigði´hún,
heilla nett sitt mitti sveigði´hún,
þegar hún snérist hring, hring, hring,
útá gólfinu með flotta-Pétri Flateyring.

Hann ljótur var oft við Látraröst
með löðrandi brim og iðuköst.
En þegar við komum aftur inn,
var óðara gleymdur lífsháskinn.
Brosandi sínu öxlum yppti´hún,
upp fyrir hné sínu pilsi lyfti´hún,
þegar hún snérist hring, hring, hring,
útá gólfinu með breiða-Steina Bolvíking.

Chords

  • G
  • C
  • D7

Pick an instrument

Transpose the song

Chord data © Chordinator.com

blog comments powered by Disqus
 
Validating login...